Τα νέα γεμίζουν ελπίδες πάρα πολλές γυναίκες, οι οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπογονιμότητας.

Δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Molecular Human Reproduction και, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, αφού αναπτυχθεί η πρωτοποριακή τεχνική, θα κάνει πιο εύκολη τη διαδικασία για τις μέλλουσες μητέρες, απαιτώντας απλά δείγμα μικρής βιοψίας ιστού από τις ωοθήκες, αντί για τους τραυματικούς κύκλους ωορρηξίας, που προκαλούνται από τη χορήγηση πλήθους ορμονών.

"Αν μπορούμε να δείξουμε ότι αυτά τα ωάρια είναι φυσιολογικά και μπορούν να σχηματίσουν έμβρυα, τότε υπάρχουν πολλές εφαρμογές για μελλοντικές θεραπείες", δήλωσε εμφανώς αισιόδοξη η βασική συγγραφέας της μελέτης, καθηγήτρια Evelyn Telfer, από το Κέντρο Αναπαραγωγικής Υγείας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Η δυνατότητα να μελετήσουν την ανάπτυξη των ωαρίων στο εργαστήριο αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για τους ερευνητές, που τώρα επικεντρώνονται στη βελτίωση της τεχνικής τους και στο να δουν πόσο υγιή είναι τα έμβρυα που προκύπτουν από τη διαδικασία.

Αν όλα πάνε καλά, η νέα τεχνική θα μπορούσε να βοηθήσει τις γυναίκες που δεν έχουν ωορρηξία φυσιολογικά και συνεπώς δεν ανταποκρίνονται στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Επιπλέον θα μπορούσε να βοηθήσει καρκινοπαθείς να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους - τα νεαρά κορίτσια ιδιαίτερα, έχουν πολύ λίγες επιλογές για τη διατήρηση της γονιμότητάς τους πριν από τη χημειοθεραπεία ή την ακτινοθεραπεία. Επί του παρόντος ο ωοθηκικός ιστός αποθηκεύεται, με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να μεταμοσχευθεί, όταν ο καρκίνος είναι σε ύφεση.

Θεωρητικά η μέθοδος θα μπορούσε να εφαρμοστεί ακόμη και σε μετα-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αν και θα ήταν δύσκολο να βρεθεί ένα κομμάτι από τις ωοθήκες, που να περιέχει αρκετά κύτταρα ωαρίων.

Να σημειωθεί ότι, παρόλο που τα ωάρια που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο, βρίσκονται στο τελικό στάδιο ωρίμανσης, δεν είναι γνωστό αν θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα υγιές έμβρυο. Η Dr Telfer δήλωσε ότι έχουν μπροστά τους σημαντικά ηθικά και ρυθμιστικά ζητήματα να αντιμετωπίσουν, προτού να επιτύχουν τη γονιμοποίηση.

Η συγκεκριμένη ερευνητική προσπάθεια είναι το αποκορύφωμα 30ετούς διεθνούς συνεργασίας, η οποία μέχρι τώρα απέδειξε μόνο την αρχή της ολοκλήρωσης IVM (ωρίμανσης in vitro) σε ζώα, όπου τα δείγματα ωοθηκικών ιστών είναι πολύ περισσότερα. Συμμετείχαν το Royal Infirmary του Εδιμβούργου, το Κέντρο Ανθρώπινης Αναπαραγωγής της Νέας Υόρκης και το Royal Hospital for Sick Children του Εδιμβούργου.