Είναι γνωστό πως ο αθλητισμός ωφελεί την υγεία των παιδιών — αλλά ποια είναι, στην πράξη, τα οφέλη του; Και τι μπορεί να «χαρίσει» κάθε άθλημα ξεχωριστά;
Γράφει η Μάρθα Φραγκάκη
Η συστηματική άσκηση ενισχύει τη φυσική κατάσταση, τη σωστή στάση του σώματος και τον συντονισμό, καλλιεργεί την αυτοπειθαρχία, την επιμονή και την αυτοπεποίθηση, ενώ βοηθά τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν και να μάθουν να συνεργάζονται. Παράλληλα, λειτουργεί ως αντίβαρο στο άγχος της καθημερινότητας και προσφέρει χαρά, ενέργεια και δημιουργική έκφραση.
Πώς όμως θα επιλέξετε το κατάλληλο άθλημα για το παιδί σας; Από ποια ηλικία είναι σωστό να ξεκινήσει και τι είναι αυτό που το κρατά κοντά στην προπόνηση με τα χρόνια;
Μιλήσαμε με τέσσερις ανθρώπους του αθλητισμού — την Αργυρώ Νώτα, προπονήτρια ρυθμικής γυμναστικής, τον Μάριο Δερμιτζάκη, υπεύθυνο φυσικής κατάστασης στο μπάσκετ και πρώην καλαθοσφαιριστή σε ομάδες Elite League , τον Στέφανο Κουμερτά, Πτυχιούχο Γυμναστικής ακαδημίας Αθηνών, κάτοχο διπλώματος UEFA B και προπονητή ποδοσφαίρου και τον Σπήλιο Μεσσήνη, προπονητή κολύμβησης και Καθηγητή Φυσικής Αγωγής, για να μας εξηγήσουν πώς ο αθλητισμός διαμορφώνει σώμα, νου και χαρακτήρα από τα πρώτα κιόλας χρόνια.
Τέσσερις προπονητές, ένα μήνυμα: “Αθλητισμός σημαίνει χαρά και ανάπτυξη”
Αργυρώ Νώτα, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής – Απόφοιτος ΤΕΦΑΑ Αθήνας, Προπονήτρια Ρυθμικής Γυμναστικής
«Μέσα από τον αθλητισμό ένα παιδί νιώθει χαρά που κατακτά νέες κινητικές δεξιότητες και μαθαίνει να ξεπερνά τα όριά του.»
Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα βασικά οφέλη της ενασχόλησης με τον αθλητισμό εν γένει για τη σωματική και ψυχολογική ανάπτυξη ενός παιδιού;
Τα βασικά οφέλη της ενασχόλησης των παιδιών με τον αθλητισμό είναι η ευεξία η αυτογνωσία η σωματική και ψυχική υγεία, η ομαδικότητα και η αυτοκυριαρχία.
Μέσα από τον αθλητισμό ένα παιδί νιώθει χαρά που κατακτά νέες κινητικές δεξιότητες, γνωρίζει πως να ξεπερνά τα όριά του και να καταφέρνει καθημερινά να εξελίσσεται σε ταχύτητα, δύναμη, ευλυγισία και ισορροπία.
Παράλληλα αναγνωρίζει τις δυνατότητές του αλλά και τις αδυναμίες του τις οποίες προσπαθεί με τη βοήθεια των προπονητών να βελτιώσει και να ξεπεράσει.
Η συμμετοχή σε μια ομάδα μαθαίνει στα παιδιά πως να κάνουν υπομονή, να συνεργάζονται για την επίτευξη ενός στόχου, να κατανοούν τις διαφορές του κάθε ατόμου και πως η αυτοκυριαρχία του θυμού ή της ανυπομονησίας, ή αντίστοιχα η συμπαράσταση και η εμψύχωση, θα μπορέσει να επιφέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τους ίδιους τους αθλητές ή την ομάδα τους.
Πιο συγκεκριμένα, η ρυθμική γυμναστική τι μπορεί να του “χαρίσει”;
Η ρυθμική γυμναστική είναι ένα άθλημα που εκτελείται με μουσική. Η επαφή των παιδιών με τη μουσική αυτόματα κάνει τα παιδιά να αποκτούν ρυθμό και να εκφράζονται καλλιτεχνικά και κινητικά, κάτι που είναι απαραίτητο για την ψυχική ανάπτυξη ενός παιδιού.
Παράλληλα η ευλυγισία είναι η επόμενη αθλητική ικανότητα που αποκτά το παιδί καθότι οι ασκήσεις που εκτελούνται απαιτούν καλές διατάσεις και αρκετά τεντωμένο σώμα.
Με τον καιρό που ασχολείται ένα παιδάκι με τη ρυθμική γυμναστική παρατηρούμε το σώμα του να αλλάζει και να γίνεται πιο “τραβηγμένο” και “στημένο”.
Αυτό που ενθουσιάζει τους αθλητές είναι ότι συνδυάζει και ακροβατικές περιστροφικές κινήσεις εκτός από τα άλματα, τις ισορροπίες και τις στροφές. Εκτελώντας αυτές τις ασκήσεις το παιδί γίνεται πιο δυνατό και γρήγορο.
Τέλος, η συχνή χρήση των οργάνων όπως στεφάνι, κορύνες, μπάλα, κορδέλα και σχοινάκι βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τη λεπτή κινητικότητά τους και την κιναισθησία.
Από ποια ηλικία συνιστάται η ενασχόληση με τη ρυθμική και ποια είναι τα πρώτα βήματα;
Ρυθμική γυμναστική μπορεί να ξεκινήσει ένα παιδάκι από τα 3 του χρόνια όμως δεν υπάρχει όριο ηλικίας καθότι οπότε καινά ξεκινήσει ένα παιδί τα οφέλη θα συνεχίσουν να είναι πολλά και ποικίλα.
Στα πρώτα βήματα το παιδί έρχεται σε επαφή με απλές κινήσεις και ασκήσεις που μοιάζουν με αυτές που θα έκανε ένα παιδί σε κάθε άθλημα,πηδηματακια ή τρεξιμο.Οσο όμως περνούν τα μαθηματα και τα χρόνια το παιδί κατακτά ασκήσεις με αυξημένη δυσκολία,όμως τις κυβιστησεις,τις χειροκυβιστησεις και τους τροχούς.
Η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ και πάντα υπάρχει το δυσκολότερο σκαλοπάτι που τα παιδιά καλούνται να ξεπεράσουν όπως οι δύσκολες συνεργασίες πολλών ατόμων ή η εκτέλεση άσκησης σε συνδυασμό με ένα όργανο.
Πώς διαχειρίζεστε τις προσδοκίες των γονιών, ειδικά όταν είναι υπερβολικές ή δεν συμβαδίζουν με το ρυθμό εξέλιξης του παιδιού;
Η διαχείριση των γονέων είναι πάντα για εμάς τους προπονητές ένα δύσκολο κομμάτι του έργου μας καθότι είναι λογικό ειδικά στις μέρες μας που όλοι αγωνίζονται για επιβίωση και εργάζονται σκληρά να επιθυμούν ένα άμεσο και γρήγορο αποτέλεσμα.Αυτο που φροντίζω να εξηγώ πάντα,στην αρχή της χρονιάς η και κατά τη διάρκεια είναι πως το κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό εξέλιξης και αυτό που θα πρέπει να κοιτάζει ο γονιός είναι αν το παιδί του είναι χαρούμενο και αν το ίδιο βελτιώνεται σε συγκριση με τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο,όμως στο τέλος οι γονείς όταν βλέπουν το παιδί τους εξελιγμένο και ευτυχισμένο αντιλαμβάνονται τις συμβουλές μου και προχωράμε με μια καλή συνεργασία.
Ποιο είναι το στοιχείο που θεωρείτε ότι “κρατάει” τα παιδιά κοντά στο άθλημα σε βάθος χρόνου;
Αυτό που έχω εντοπίσει ότι τελικά κρατάει μια αθλήτρια στο χώρο της ρυθμικής είναι αυτή η αίσθηση του ατόμου πως εκφράζει τα συναισθήματα του και τον εαυτό του μέσα από το άθλημα αυτό. Η μουσική που θα χρησιμοποιήσει για το πρόγραμμα του, οι ασκήσεις που θα εκτελέσει καθώς και το γεγονός ότι η δυσκολία δεν σταματάει ποτέ είναι αυτό που κάνει τις αθλήτριες να μην “ξεκολλανε” από το άθλημα και κανένα άλλο να μην τις κάνει να νιώθουν τόσο ” γεμάτες” στη ψυχή τους αλλά και στο σώμα τους.
Μάριος Δερμιτζάκης, Υπεύθυνος Φυσικής Κατάστασης (Μπάσκετ) – Πρώην Καλαθοσφαιριστής σε ομάδες Elite League
«Το πιο σημαντικό στοιχείο που κρατά τα παιδιά κοντά στο άθλημα είναι η δύναμη της παρέας.»
Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα βασικά οφέλη της ενασχόλησης με τον αθλητισμό για τη σωματική και ψυχολογική ανάπτυξη ενός παιδιού;
Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη του αθλητισμού στην παιδική ηλικία, και ειδικότερα στην πρώιμη εφηβεία, είναι η ανάπτυξη της κιναισθησίας — δηλαδή η ικανότητα του παιδιού να αντιλαμβάνεται τη θέση και την κίνηση του σώματός του στον χώρο. Μέσα από τη συστηματική άσκηση, ενισχύεται ο συντονισμός, η ομαλή κίνηση των μελών του σώματος και, γενικότερα, η σωματική του ανάπτυξη.
Στο ψυχολογικό κομμάτι, ο αθλητισμός προσφέρει πολύτιμα εφόδια. Το παιδί μαθαίνει να κοινωνικοποιείται, να συνεργάζεται και να νιώθει ενεργό μέλος μιας ομάδας. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο να ξεχωρίσει ή να διαπρέψει (αν και φυσικά είναι ευπρόσδεκτο όταν συμβαίνει), όσο να καλλιεργήσει την αίσθηση του «ανήκειν», να μάθει να παίρνει αποφάσεις και να ενισχύει την αυτοπεποίθησή του μέσα από την ομαδική συμμετοχή.
Πιο συγκεκριμένα, το μπάσκετ τι μπορεί να προσφέρει σε ένα παιδί;
Το μπάσκετ, ειδικά στις μικρές ηλικίες, καλλιεργεί ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των συμπαικτών. Μέσα από κοινές εμπειρίες — χαρές από τις νίκες, απογοητεύσεις από τις ήττες, ταξίδια και αποστολές — δημιουργούνται δυνατές αναμνήσεις και φιλίες που συχνά κρατούν μια ζωή. Αυτές οι εμπειρίες σφυρηλατούν τον χαρακτήρα του παιδιού και του δίνουν πολύτιμα μαθήματα για τη συνεργασία, την υπομονή και τη διαχείριση συναισθημάτων.
Από ποια ηλικία συνιστάται η ενασχόληση με το μπάσκετ και ποια είναι τα πρώτα βήματα;
Πολλοί σύλλογοι διαθέτουν τμήματα baby basketball για παιδιά 2–3 ετών, ώστε να έχουν μια πρώτη επαφή με το άθλημα. Ωστόσο, προσωπικά θεωρώ πως είναι καλό ένα παιδί να περάσει πρώτα από ατομικά αθλήματα, όπως ο στίβος, η κολύμβηση ή οι πολεμικές τέχνες. Αυτά βοηθούν στην ανάπτυξη των βασικών κινητικών δεξιοτήτων και της αυτοπειθαρχίας.
Στη συνέχεια, μεγαλώνοντας, μπορεί σταδιακά να ενταχθεί σε ομαδικά αθλήματα — και φυσικά στην καλαθοσφαίριση — ώστε να ενισχύσει την κοινωνική του αλληλεπίδραση και τη συνεργασία με τους συνομηλίκους του. Θεωρώ ότι η ηλικία των 9–10 ετών είναι ιδανική για μια πιο οργανωμένη ενασχόληση με το μπάσκετ.
Ποιο είναι το στοιχείο που κρατά τα παιδιά κοντά στο άθλημα σε βάθος χρόνου;
Αν αφήσουμε στην άκρη τον πρωταθλητισμό — που συνήθως ξεκινά γύρω στα 13 και μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό αλλά και απαιτητικό κίνητρο — το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η δύναμη της παρέας. Οι ισχυροί δεσμοί που δημιουργούνται ανάμεσα στους συνομηλίκους, οι κοινές εμπειρίες και οι στιγμές μέσα στην ομάδα είναι αυτά που «κρατούν» τα παιδιά κοντά στο άθλημα.
Ο ρόλος του προπονητή είναι καθοριστικός: πρέπει να λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης και παρακίνησης, βοηθώντας τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται καταστάσεις και συναισθήματα μέσα από τον αθλητισμό.
Στέφανος Κουμερτάς, Πτυχιούχος Γυμναστικής Ακαδημίας Αθηνών, Κάτοχος διπλώματος UEFA B, Προπονητής ποδοσφαίρου
«Η ενασχόληση με τον αθλητισμό συμβάλλει στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υγιές σώμα, ισορροπημένο νου και ήθος.»
Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα βασικά οφέλη της ενασχόλησης με τον αθλητισμό εν γένει, για τη σωματική και ψυχολογική ανάπτυξη ενός παιδιού;
Η ενασχόληση ενός παιδιού με τον αθλητισμό προσφέρει πολλαπλά οφέλη, που αφορούν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχολογική και κοινωνική του ανάπτυξη. Ενδεικτικά, μπορούμε να αναφέρουμε ορισμένα βασικά:
Σωματικά οφέλη:
Το παιδί αναπτύσσει τις κινητικές του δεξιότητες (ισορροπία, ευλυγισία, νευρομυϊκό συντονισμό, ταχύτητα αντίδρασης), βελτιώνει τη φυσική του κατάσταση και ενισχύει το μυοσκελετικό του σύστημα.
Ψυχολογικά οφέλη:
Μέσα από την εξάσκηση, την πρόοδο και τις μικρές επιτυχίες κατά την προπόνηση, το παιδί αρχίζει σταδιακά να νιώθει ικανό, αποκτά αυτοπεποίθηση και παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες, χωρίς να φοβάται το λάθος, την απόρριψη ή την κριτική από τους συναθλητές του.
Μαθαίνει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του σε επιτυχίες και αποτυχίες, να προσαρμόζεται στο σύνολο, να τηρεί τους κανόνες της ομάδας και να σέβεται τους συναθλητές του. Παράλληλα, καλλιεργεί συνέπεια, επιμονή και υπομονή, με στόχο τη βελτίωση και την ανάπτυξή του.
Τέλος, ο αθλητισμός λειτουργεί ως διέξοδος, βοηθώντας το παιδί να αποφορτιστεί από το άγχος και την πίεση της καθημερινότητάς του.
Συνολικά, η ενασχόληση με τον αθλητισμό συμβάλλει στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υγιές σώμα, ισορροπημένο νου και ήθος, ικανών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ζωής.
Πιο συγκεκριμένα, το ποδόσφαιρο τι μπορεί να του “χαρίσει”;
Το ποδόσφαιρο είναι ένα ομαδικό άθλημα που, πέρα από τα γενικά οφέλη του αθλητισμού, προσφέρει και επιπλέον στοιχεία. Καλλιεργεί το ομαδικό πνεύμα, την υπευθυνότητα και την αλληλοϋποστήριξη, καθώς το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί ως μέρος ενός συνόλου με κοινό στόχο. Αναπτύσσει επίσης δεξιότητες επικοινωνίας, αυτοπειθαρχία και στρατηγική σκέψη, ενώ ταυτόχρονα το βοηθά να χαλαρώνει και να διασκεδάζει μέσα από το παιχνίδι. Με λίγα λόγια, το ποδόσφαιρο “χαρίζει” στο παιδί χαρά, ενέργεια, κοινωνικότητα και πολύτιμες εμπειρίες ζωής.
Από ποια ηλικία συνιστάται η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο και ποια είναι τα πρώτα βήματα;
Η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο μπορεί να ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία, αρκεί η δραστηριότητα να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένη στις αναπτυξιακές ανάγκες του παιδιού.
Η ηλικία των 4 ετών θεωρείται ιδανική για την πρώτη επαφή του παιδιού με το ποδόσφαιρο.
Σε αυτή τη φάση, το ζητούμενο δεν είναι η προπόνηση με την αυστηρή έννοια, αλλά η χαρά του παιχνιδιού και η επαφή με την μπάλα. Το σημαντικότερο είναι το παιδί να θέλει να συμμετέχει, να εξοικειωθεί με την κίνηση, το χώρο και τη βασική τεχνική.
Τα πρώτα βήματα περιλαμβάνουν:
• Έμφαση στο παιχνίδι
• Ανάπτυξη βασικών κινητικών δεξιοτήτων
• Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης
Συνοψίζοντας, η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο μπορεί να ξεκινήσει ήδη από τα 4 έτη, με στόχο τη διασκέδαση, την κίνηση και τη σταδιακή εισαγωγή στην τεχνική. Η αγωνιστική εκπαίδευση έρχεται αργότερα, καθώς το παιδί μεγαλώνει και ωριμάζει ψυχοκινητικά.
Πώς διαχειρίζεστε τις προσδοκίες των γονιών, ειδικά όταν είναι υπερβολικές ή δεν συμβαδίζουν με το ρυθμό εξέλιξης του παιδιού;
Η διαχείριση των προσδοκιών των γονιών απαιτεί επικοινωνία, παιδαγωγική προσέγγιση και συνέπεια στο προπονητικό πλάνο της ακαδημίας. Μερικές βασικές αρχές που ακολουθούμε είναι οι εξής:
Ανοιχτή και ειλικρινής επικοινωνία: Από την πρώτη στιγμή που ένας γονιός φέρνει το παιδί του στην ακαδημία, είναι σημαντικό να εξηγείται ο πραγματικός σκοπός της εκπαίδευσης στις μικρές ηλικίες: η χαρά του παιχνιδιού, η ψυχοκινητική ανάπτυξη και η κοινωνικοποίηση, όχι η “καριέρα” ή η νίκη.
Σεβασμός στο ατομικό προφίλ κάθε παιδιού: Οι γονείς χρειάζεται να κατανοήσουν ότι κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό εξέλιξης. Η σύγκριση με άλλα παιδιά είναι άδικη και αντιπαραγωγική.
Καθορισμός ρεαλιστικών στόχων: Θέτουμε μικρούς και εφικτούς στόχους, προσαρμοσμένους στο επίπεδο του παιδιού. Όταν αυτοί επιτυγχάνονται, οι γονείς βλέπουν πρόοδο και μειώνεται η πίεση.
Εκπαίδευση και των ίδιων των γονιών: Μέσα από ενημερωτικές δράσεις ή συναντήσεις της ακαδημίας, οι γονείς μαθαίνουν για τα στάδια ανάπτυξης, τη σημασία του παιχνιδιού και τον ρόλο του προπονητή. Όταν κατανοούν τη διαδικασία, γίνονται σύμμαχοι, όχι εμπόδιο.
Συνοψίζοντας, η σωστή διαχείριση των γονεϊκών προσδοκιών βασίζεται στη διαρκή και θετική επικοινωνία, στην παιδαγωγική ενημέρωση και στην προστασία του παιδιού από την πίεση.
Όταν οι γονείς αντιληφθούν ότι ο προπονητής ενδιαφέρεται ειλικρινά για το παιδί τους και ακολουθεί ένα σαφές πλάνο εξέλιξης, συνήθως προσαρμόζουν και οι ίδιοι τις προσδοκίες τους.
Σπήλιος Μεσσήνης, Προπονητής κολύμβησης – Καθηγητής Φυσικής Αγωγής
«Η άσκηση είναι φάρμακο… Πρέπει να υιοθετήσουμε τη δια βίου άσκηση και να παραμείνουμε δραστήριοι για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.»
Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα βασικά οφέλη της ενασχόλησης με τον αθλητισμό εν γένει για τη σωματική και ψυχολογική ανάπτυξη ενός παιδιού;
Ο αθλητισμός στις μικρές ηλικίες παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των παιδιών και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους. Τα οφέλη της άθλησης, ομαδοποιώντας τα, ειναι η καλλιέργεια σωματικων, ψυχοσυναισθηματικών, κοινωνικών και γνωστικων ικανοτήτων. Ο αθλητισμός πρέπει να μας γίνει τρόπος ζωής και δεν αφορά μόνο τις μικρές ηλικίες αλλά αφορά όλους μας. Η ιατρική κοινότητα πλεον συνταγογραφεί την άσκηση επικαλούμενη το μότο: “ή άσκηση είναι φάρμακο”. Πρέπει να υιοθετήσουμε τη δια βίου άσκηση και να παραμείνουμε δραστήριοι για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Πιο συγκεκριμένα, η κολύμβηση τι μπορεί να του “χαρίσει”;
Με την κολύμβηση ειδικότερα, τα παιδια αφενός μαθαινουν νέες δεξιότητες, πχ επίπλευση, αναπνοή και προωθηση στο υγρο στοιχείο αφετέρου δε, εκτός από τα καρδιοαναπνευστικά οφέλη, η κολυμβηση βοηθά στην παμερή γυμναση του σώματος, στην αύξηση της οξυδερκειάς και της αντιληπτικής ικανότητας τους, στην κοινωνικοποίηση τους και στην ενίσχυση της αυτοπεποίθηση τους.
Από ποια ηλικία συνιστάται η ενασχόληση με την κολύμβηση και ποια είναι τα πρώτα βήματα;
Η ενασχόληση με την κολύμβηση ξεκινά από τη βρεφική ηλικία. Υπάρχουν προγράμματα που ονομάζονται baby swimming (βρεφική κολύμβηση) και είναι στοχευμενα μαθήματα μέσα στο νερό, με αλληλεπιδραση του γονέα και του βρέφους παντα με την καθοδήγηση ενός προπονητή κολύμβησης. Ωστόσο, η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει ένα παιδί το κολύμπι είναι γύρω στα τρεισήμισι χρόνια. Τα παιδιά μαθαινουν αναπνοή, επίπλευση και προώθηση μέσα κυρίως από παιγνιώδεις ασκήσεις. Όσο τα παιδιά μαθαινουν και εξελίσσονται το παιχνίδι γίνεται δομημένο με συγκεκριμένους στόχους.
Πώς διαχειρίζεστε τις προσδοκίες των γονιών, ειδικά όταν είναι υπερβολικές ή δεν συμβαδίζουν με το ρυθμό εξέλιξης του παιδιού;
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα “βιασύνης” των γονιών είναι ότι φέρνουν τα παιδιά τους λίγο πριν το καλοκαίρι και σε λίγα μαθήματα περιμένουν τα παιδιά να μάθουν κολύμπι. Όχι ότι δεν γίνεται, ωστόσο ο ρυθμός εξέλιξης των παιδιών ποικίλλει με σημαντικότερο παράγοντα την ηλικία και τη βιολογική ωριμότητα. Κάποια παιδιά χρειάζονται περισσότερο χρόνο προσαρμογής και εξοικείωσης με το υγρο στοιχείο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα γίνουν καλοί κολυμβητές.
Ποιο είναι το στοιχείο που θεωρείτε ότι “κρατάει” τα παιδιά κοντά στο άθλημα σε βάθος χρόνου;
Αυτό που κρατάει τα παιδιά στις πισίνες είναι η αγάπη τους για το υγρό στοιχείο και η σχέση που αποκτούν με τους συναθλητές τους και τον προπονητή τους. Όταν τα παιδιά ασχοληθούν ενδελεχώς με την κολύμβηση θα αποκτήσουν στοχοπροσύλωση. Το μότο μου είναι ένα απόφθεγμα του Καζαντζάκη: “ότι δεν συνέβη ποτε ειναι γιατί δεν το ποθήσαμε αρκετα”. Όσο βάζουμε στόχους έχουμε κίνητρο για να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι. Είτε είμαστε αθλητές είτε προπονητες.
