Clawback εναντίον αποδοτικότητας – Πρόταση κατάργησης από τη φαρμακοβιομηχανία

To clawback έχει καταργήσει κάθε είδους αποδοτικότητα του συστήματος υγείας.

Από την άλλη πλευρά το σύστημα των κλειστών σφαιρικών προϋπολογισμών, έχει αποδειχθεί ένα καλό εργαλείο πολιτικής και διοίκησης και ο στόχος του είναι να επιτρέπει την υποκατάσταση συντελεστών παραγωγής. Αν όμως εφαρμοστεί όπως προτείνεται, πάλι θα «παγώσει» το σύστημα υγείας.

Όσο για τα εμβόλια, σωστά τοποθετούνται εθνικολογιστικά, όμως πρέπει να υποστηρίζονται από τους πόρους της Δημόσιας Υγείας για την κάλυψή τους.

Στα συμπεράσματα αυτά κατέληξε ο ομ. καθηγητής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ) Γιάννης Κυριόπουλος, στο πλαίσιο στρογγυλής τράπεζας με θέμα «Εθνική Φαρμακευτική Πολιτική: Συνέχεια και αναθεώρηση στη μεταμνημονιακή εποχή», κατά το κλείσιμο του 14ου Πανελληνίου Συνεδρίου για τη Διοίκηση, τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας, που ολοκληρώθηκε χθες στην Αθήνα.

Τη συζήτηση άνοιξε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) Θεόδωρος Τρύφων, λέγοντας πως ο προϋπολογισμός είναι χαμηλός, όμως στη χώρα μας έχουμε πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης των ασθενών στα φάρμακά τους. Το σύστημα παράγει πάρα πολλές συνταγές και σε ολόκληρη την αλυσίδα, το συμφέρον είναι να δίνονται τα ακριβότερα φάρμακα. Ο ασθενής δεν έχει ουσιαστική πληροφόρηση, ούτε κίνητρο να επιλέξει το φθηνότερο.
Και οι διαφορές τελικά καταλήγουν στην φαρμακοβιομηχανία.
Έτσι, δεν μπορεί ποτέ να γίνει ορθολογική χρήση φαρμάκων.
Έχουμε πολύ υψηλό clawback και αντί να κοιτάξουμε να μειωθεί, συζητείται πώς θα μοιραστεί, σε βάρος της οικονομικής βιωσιμότητας των εταιριών.
Και επιπλέον, πρέπει να δούμε πώς ορίζεται η καινοτομία.
Στην Ελλάδα, έχουμε το μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο τα γενόσημα να αξιολογούνται. Και το 2ο παγκόσμιο φαινόμενο, τα γενόσημα να πληρώνουν clawback.
Σημείωσε πως αν δεν υποστηριχθούν τα γενόσημα, θα μείνουμε με τη δυνατότητα πρόσβασης, αλλά εδώ τίθεται το ερώτημα σε τι φάρμακα;
Όλες οι ελληνικές φαρμακευτικές με τις 27 παραγωγικές μονάδες συσσωρεύουν χρέη που δεν έχουν να τα πληρώσουν. Ζήτησαν αφαίρεση του ΦΠΑ από το rebate μετά και την απόφαση του ΣτΕ, όμως δεν έγινε τίποτα.
Τελικά, το clawback σχετίζεται και με τις τιμές, οπότε πρέπει να υπάρξει εξορθολογισμός και συμφωνία στο πώς θα αντιμετωπιστεί η υπέρβαση.

Από την πλευρά του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ), ο γενικός γραμματέας Δημήτρης Αναγνωστάκης, παίρνοντας το λόγο, σημείωσε πως βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, μεταμνημονιακά πιο ώριμοι, ώστε να μπορούμε να συζητήσουμε για να χαράξουμε καινούρια πολιτική. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, όμως αργούμε. Και πλέον, στο νέο περιβάλλον, ο Έλληνας ασθενής αναλαμβάνει πιο ενεργό ρόλο.
Ο κ. Αναγνωστάκης σημείωσε ότι τα μητρώα ασθενών και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα δεν είναι ακόμη δεσμευτικά, χρειάζονται πιο ειδικά μέτρα για τη διείσδυση γενοσήμων, η ΗΤΑ είναι λαμπρή ιδέα όμως δεν ξέρουμε πότε θα δώσει αποτελέσματα και τα clawbacks πρέπει να εκλείψουν – έχουν ήδη παίξει το ρόλο τους, τώρα πια απειλούν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων καθώς σημείωσαν αύξηση 339% από το 2012 ως το 2017.
Στην πρότασή του συμπεριέλαβε την αναγνώριση της αξίας των φαρμάκων για τους ασθενείς και την κοινωνία, την πλήρη αξιολόγηση ΗΤΑ, τη χρήση θεραπευτικών πρωτοκόλλων και την αξιοποίηση των πραγματικών δεδομένων στην κοινότητα (real world data) και υπογράμμισε ότι η καινοτομία δεν μπορεί να αποκλειστεί, όμως θα ασκήσει πιέσεις στα δημόσια οικονομικά.
Ζήτησε μέριμνα για την εξεύρεση πόρων ώστε να καλύπτονται τα εμβόλια και οι ανασφάλιστοι, συνυπευθυνότητα στο clawback με πλαφόν επιβάρυνσης της φαρμακοβιομηχανίας και παροχή κινήτρων για αφαίρεση από τις υποχρεωτικές επιστροφές clawback των κονδυλίων που κατευθύνονται σε επενδύσεις και εφαρμογή της νέας νομοθεσίας για τα ψευδεπίγραφα φάρμακα με νέες υποδομές coding και serialization .

Εκ μέρους της PhRMA, ο πρόεδρος Μάκης Παπαταξιάρχης παρατήρησε ότι όλα τα μέτρα λαμβάνονται αποσπασματικά. Το αποτέλεσμα είναι η φαρμακευτική δαπάνη να διαρθρώνεται ως εξής: 2,5 δισ. το κράτος, 1,8 δισ. οι ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων και των απ΄ ευθείας αγορών) και 1,3 – 1,4 δισ. η φαρμακοβιομηχανία.
Από δύο μελέτες δε, έχει οριστεί ότι μόνο η εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, χρειάζεται να φθάσει τουλάχιστον τα 2,3 δισ. ευρώ από 1,945 δισ. που είναι σήμερα, προκειμένου να επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού.
Και με το δεδομένο αυτό, οι εκπρόσωποι των διεθνών φαρμακευτικών, αναζητούν τρόπους να πείσουν τους αλλοδαπούς οίκους να συνεχίσουν να επενδύουν στη χώρα μας, για λόγους επιχειρηματικούς, ανθρωπιστικούς, κοινωνικούς, παρότι η επιχειρηματικότητα στη χώρα δεν είναι προβλέψιμη.
Το 2013 εισήχθη το clawback, που έφτανε τα 130 εκ. ευρώ και σήμερα έχει 10πλασιαστεί, φθάνοντας τον τζίρο των 7 μεγαλύτερων εταιριών του χώρου.
Η κυβέρνηση παρουσίασε ως επίτευγμα τη διατήρηση του χαμηλού ΦΠΑ στα νησιά. Και διερωτήθηκε το clawback πόσα νησιά και βραχονησίδες έχει… Αναφερόμενος στην αξιολόγηση της τεχνολογίας υγείας, παρατήρησε ότι η επιτροπή ΗΤΑ έχει συγκροτηθεί εδώ και 5 μήνες και μέχρι στιγμής δεν έχει ελεγχθεί ούτε ένα φάρμακο.
Επισημαίνοντας ότι γίνεται τεράστιος αγώνας από τις διοικήσεις των επιχειρήσεων να συνεχίζουν τις επενδύσεις στη χώρα μας, αναφέρθηκε στη μέχρι τώρα ρητορική των πολιτικών για ηθικοποίηση του συστήματος, καθολική πρόσβαση, προσιτότητα, νέο εθνικό συμβόλαιο κλπ, και τώρα μπαίνει ζήτημα «δημοσιονομικής ευρυχωρίας».
Και επισημαίνοντας ότι η πολιτική εμπεριέχει την τέχνη και την επιστήμη, σημείωσε ότι ο κλάδος της φαρμακοβιομηχανίας αναφέρεται στην επιστήμη. Σειρά των πολιτικών είναι να βρουν την τέχνη της εξεύρεσης λύσεων.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ