Ενήλικες που ανέφεραν σε μελέτη ότι αισθάνονται μοναξιά είχαν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν βαλβιδική καρδιακή νόσο, ακόμη και αφού λήφθηκαν υπόψη οι παραδοσιακοί παράγοντες κινδύνου για καρδιοπάθεια και η γενετική προδιάθεση, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Journal of the American Heart Association».
Η βαλβιδική καρδιοπάθεια εμφανίζεται όταν μία από τις τέσσερις βαλβίδες της καρδιάς δεν λειτουργεί σωστά. Σύμφωνα με έκθεση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, η νόσος ευθύνεται για περισσότερους από 440.000 θανάτους στις ΗΠΑ την περίοδο 1999-2020.
Στη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 463.000 άτομα από τη βάση UK Biobank, με μέση ηλικία τα 58 έτη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση της μοναξιάς και της κοινωνικής απομόνωσης. Οι ερωτήσεις για τη μοναξιά αφορούσαν το πόσο συχνά ένιωθαν μόνοι και αν μπορούσαν να εμπιστεύονται άλλους, ενώ για την απομόνωση εξετάστηκε η συχνότητα δια ζώσης επαφών.
Οι συμμετέχοντες με υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς ήταν συχνότερα άνδρες, με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, και παρουσίαζαν υψηλότερα ποσοστά καπνίσματος, σωματικής αδράνειας, κακού ύπνου και ανθυγιεινής διατροφής.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής το Central South University, παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για σχεδόν 14 χρόνια, χρησιμοποιώντας ιατρικά αρχεία και γενετικά δεδομένα.
Κατά την περίοδο παρακολούθησης καταγράφηκαν περισσότερα από 11.000 νέα περιστατικά εκφυλιστικής βαλβιδοπάθειας. Τα άτομα με υψηλή μοναξιά είχαν:
- 19% αυξημένο κίνδυνο για εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια
- 21% αυξημένο κίνδυνο για στένωση αορτικής βαλβίδας
- 23% αυξημένο κίνδυνο για ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας
σε σύγκριση με όσους δήλωσαν χαμηλά επίπεδα μοναξιάς. Αντίθετα, η κοινωνική απομόνωση δεν φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο.
Η μοναξιά αύξησε τον κίνδυνο ανεξάρτητα από τη γενετική προδιάθεση. Ωστόσο, άτομα με υψηλό γενετικό κίνδυνο και υψηλή μοναξιά είχαν τον μεγαλύτερο συνολικό κίνδυνο.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η σχέση εξηγείται εν μέρει από ανθυγιεινές συμπεριφορές, όπως παχυσαρκία, κάπνισμα, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και έλλειψη άσκησης.
Στους περιορισμούς της μελέτης αναφέρεται ότι πρόκειται για παρατηρησιακή έρευνα, άρα καταγράφει συσχέτιση και όχι αιτιότητα. Τονίζεται η ανάγκη για περαιτέρω μελέτες ώστε να κατανοηθούν οι βιολογικοί μηχανισμοί και να διερευνηθεί αν η μείωση της μοναξιάς μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο βαλβιδοπάθειας.
